تبليغاتX
جان پرنده ای از حشره های بلند -
شعرهای امیر قاضی پور
 

                                بعضی وقت ها صدای آدم ها بلند می شود

                                  بر می خیزد      و می رود

مال همه است                           روی پای خود ایستادم

میل های بافتنی

درازکش، کودک مرده

یارای رفتن نیست

پیوند خوردن            از دریاچه                   که می گذرد

فانوس، از     درخت بی جان          که می افتد

برهنه به     زبان درآمده                           در هواست

چون پرزدن شبحی لعنتی

    

+ نوشته شده     توسط امیر قاضی پور  |