پوشانده لای موهایش

مثل پرنده ای که دانه بر می چیند

ساعتی بلند - بالا را.

«انفجار گیج گاه»

حل می شود " ما همه مراقب بودیم ".

رگبار بی هوده                   از گربه های آرام

با چهار پا پلک نمی زند

چشم عقابی

و دندان گرد

مجسمه ی تو، بی حرف          شیشه های مربا و ساعتی یقه باز