آنچه گرداگرد خانه ها
و فضاي آبي خون
مي شتابد در مرز
پوستي دراز در رگ ها
خط مي كشد «سوزني»
لبخند تصويري ندارد
مخروط تنها     آنگاه كه مي نگرد
پنهان مي شود ايمان
دستي كه مي نشيند
بازوش  عريان تر
كور مي كند
كشيده تر بازهم
يك آلت صدا